);

Scheiding of toch maar Ménage à trois?

Scheiding of toch maar Ménage à trois?

Scheiding of toch maar Ménage à trois?

Weleens gehoord van vechtbruiloften? Ik kan er kort over zijn, die zijn er niet. Ja, misschien ooit als gegeven in een of andere flauwe Hollywood comedy, maar normaliter knalt op een bruiloft alleen de champagnekurk en niet het servies tegen de muren. Dat hoort weer meer bij de vechtscheiding waar veel huwelijken helaas in ontaarden. Maar goed, in het begin is alles nog koek en ei, dat mag gezegd worden.

Een veel gebruikte metafoor in de relatie klant-leverancier is het huwelijk; altijd frisse start, vervolgens “werken” aan de relatie en als dat niet lukt, (moeizaam) afscheid -hopelijk geen vechtscheiding- en daarna open armen voor de concurrent.

Wat kan een zakelijke relatie zoal onder druk zetten? De volgende zaken werden door onze klanten en prospects genoemd in gesprek over de ICT-branche en softwareleveranciers. Natuurlijk gaat er nog steeds veel goed tussen klant en leverancier, maar hier volgen enkele “turn-offs”:

Product of dienst valt gaandeweg toch wel tegen, afspraken worden maar half of te laat nagekomen, er wordt door leverancier niet meer adequaat –of duur- op hulpvragen gereageerd, deadlines worden te makkelijk verschoven, er wordt onredelijk veel of zelfs buitenproportioneel meerwerk berekend. Ergernis en frustratie dus. In voorkomende gevallen wordt er zelfs geprocedeerd tegen de leverancier.

Over vechtscheidingen gesproken(!)…

Het is dan ook niet gek dat zich meer en meer een drang naar vrijheid ontwikkelt om zelf te kunnen zoeken naar alternatieve oplossingen en zo minder afhankelijk te zijn van de (oude) software-leverancier en zijn soms gedwongen winkelnering. Daar wordt inmiddels regelmatig over gepubliceerd, lees bijvoorbeeld de verhelderende ervaringen van Harrie Gooskens (Telengy Associé, ex Algemeen Directeur PinkRoccade Local Government) in Afhankelijkheid Softwareleveranciers Behoeft Doorbraak.

Ménage à trois als alternatief

We mogen aannemen dat de software-leverancier het minst belang heeft bij introduceren van alternatieve oplossingen buiten hem om, dus het initiatief komt meestal van de klant/opdrachtgever. Er hoeft zeker ook niet altijd een vertrek van de oude leverancier in het verschiet te liggen, het kan ook gaan om het bijschakelen van een slimme, alternatieve oplossing zonder dat dit meteen tot problemen in de applicatiearchitectuur leidt (zoals bijvoorbeeld het aansluiten van Factuurportal t.b.v de inkomende stroom PDF-facturen). Of andere, toegesneden oplossingen die nu eenmaal niet uit de fabriekshallen van de oude leverancier kwamen te rollen.

Als het gaat om een conversie naar een heel nieuw, concurrerend systeem, is dit uiteraard een ingrijpender operatie, waarbij de oude leverancier dus meer geneigd is met de hakken in het zand te gaan omdat hij op termijn zal zijn uitgerangeerd.

Hoe dan ook, beide huwelijksontwikkelingen ziet de oude leverancier vaak met lede ogen aan. Is ook wel enigszins voor te stellen, maar niet meer dan dat. Binnen boord halen met knallende kurken, da’s makkelijk. Om als vrienden afscheid te nemen, maar ook ten aanzien van het ménage à trois waarbij bijvoorbeeld een kleinere leverancier is betrokken, is volwassenheid en bovenal een blijvende, klantgerichte visie nodig.

Ik denk dat juist een nieuwe generatie softwareleveranciers zich deze gedachte snel eigen zal maken, ook al is dat nu nog maar een gevoel.

© 2021 Factuurportal